Τώρα τρέχουν να ταΐσουν τους πεινασμένους

Τώρα τρέχουν να ταΐσουν τους πεινασμένους Της ΛΗΔΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Παραμονές μιας μέρας κοινωνικών διεκδικήσεων, όπως η Πρωτομαγιά, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βρίσκονται στους δρόμους διεκδικώντας το αυτονόητο: το δικαίωμά τους στην επιβίωση. Οι παγκόσμιες ελλείψεις βασικών διατροφικών προϊόντων και η κατακόρυφη άνοδος των τιμών τους έχουν λάβει καταστροφικές διαστάσεις για τους μη προνομιούχους. Ο ΟΗΕ αποφάσισε χθες τη σύσταση ενός πυρήνα διαχείρισης της επισιτιστικής κρίσης σε μια προσπάθεια ν' αποτρέψει μια «άνευ προηγουμένου κοινωνική αναταραχή».Την εποπτεία της ομάδας αυτής -στην οποία μετέχουν οι επικεφαλής των οργανώσεων των Ηνωμένων Εθνών καθώς και της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- αναλαμβάνει ο ίδιος ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, ενώ τον συντονισμό της ο αναπληρωτής γ.γ. Τζον Χολμς. «Νο 1 προτεραιότητά μας είναι να ταΐσουμε τους πεινασμένους», δήλωσε ο κ. Μπαν σε συνέντευξη Τύπου στη Βέρνη, καλώντας τις πλούσιες χώρες να καλύψουν το ποσό των 755 εκατ. δολαρίων που έχει ζητήσει το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (WFP) ως επιπλέον επείγουσα βοήθεια.Η εκτελεστική διευθύντρια του WFP, Τζοζέτ Σίραν, ανέλυσε τη σοβαρότητα της κατάστασης: «Οι συνολικές ανάγκες για το 2008 ανέρχονται σε 3,1 δισ. δολάρια. Μας χρειάζονται 755 εκατ. δολάρια επιπλέον λόγω της εκτόξευσης των τιμών των τροφίμων. Αυτή τη στιγμή έχουμε μόνο 18 εκατ. σε μετρητά». Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) ζητά από την πλευρά του 1,7 δισ. δολάρια για την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση. Τονίζοντας ότι ήρθε η ώρα της άμεσης δράσης, ο γ.γ. του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι «χωρίς την πλήρη κάλυψη αυτών των επειγουσών αναγκών, κινδυνεύουμε να δούμε το φάσμα της εκτεταμένης πείνας, του υποσιτισμού και της κοινωνικής αναταραχής σε μια κλίμακα άνευ προηγουμένου».Κατά τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας, Ρόμπερτ Ζέλικ, οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες: «Για περίπου δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους, οι αυξημένες τιμές των τροφίμων αποτελούν πλέον ζήτημα καθημερινής μάχης, θυσίας, ακόμη και επιβίωσης». Ο ίδιος κάλεσε τις χώρες να μην απαγορεύουν τις εξαγωγές τροφίμων, στην προσπάθειά τους ν'αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις, καθώς η αντίδραση αυτή «ευνοεί την κατά τόπους συσσώρευση τροφίμων, ωθεί τις τιμές σε άνοδο και πλήττει έτσι τους φτωχότερους κατοίκους του πλανήτη».Κι ενώ ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, Πασκάλ Λεμί, τονίζει ότι η λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος βρίσκεται στις διαπραγματεύσεις του κύκλου της Ντόχας, που αφορούν μεταξύ άλλων τη μείωση των αγροτικών επιχορηγήσεων των πλούσιων χωρών, η Ε.Ε. εξετάζει σενάρια για τον περιορισμό της εισαγωγής βιοκαυσίμων, που αποτελούν μείζονα παράγοντα της σημερινής κρίσης.

Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 30-4-2008 (Πηγές: Γαλλικό Πρακτορείο-ΑΠΕ-The Guardian)

Το νέο πρόσωπο της παγκόσμιας φτώχειας

Το νέο πρόσωπο της παγκόσμιας φτώχειας Του ΜΠΑΝ ΚΙ-ΜΟΥΝ* Οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη και ταυτόχρονα αυξάνει η απειλή της πείνας και του υποσιτισμού. Η ζωή εκατομμυρίων συνανθρώπων μας κινδυνεύει. Πρέπει να αντιδράσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά. Η παγκόσμια σύνοδος του ΟΗΕ υιοθέτησε το 2000 τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας. Ο πρώτος από αυτούς αφορά τη μείωση στο μισό, μέχρι το 2015, του ποσοστού των ανθρώπων που μαστίζονται από την πείνα. Ο στόχος αυτός ήταν ήδη μια μεγάλη πρόκληση, ιδιαίτερα στην Αφρική, όπου πολλές χώρες έχουν μείνει πίσω. Όμως σήμερα αντιμετωπίζουμε μια θύελλα προκλήσεων. Η τιμή των βασικών προϊόντων, όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι και το ρύζι, βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ, έχοντας αυξηθεί 50% ή και περισσότερο τους τελευταίους έξι μήνες. Τα παγκόσμια αποθέματα τροφίμων βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό επίπεδο. Αυτό οφείλεται στην αύξηση της ζήτησης σε μεγάλες οικονομίες, όπως η Ινδία και η Κίνα, και στην εκδήλωση κλιματικών φαινομένων όπως οι τυφώνες, οι πλημμύρες και οι ξηρασίες που έχουν καταστρέψει τη συγκομιδή σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι υψηλές τιμές του πετρελαίου έχουν αυξήσει το κόστος της μεταφοράς των τροφίμων και της αγοράς λιπασμάτων. Ορισμένοι ειδικοί λένε ότι η αύξηση της παραγωγής βιοκαυσίμων έχει αποτέλεσμα τη μείωση της διαθέσιμης ποσότητας τροφίμων.Οι επιπτώσεις είναι ευρέως ορατές. Για τις τιμές των τροφίμων έχουν ξεσπάσει αναταραχές σε διάφορες χώρες, από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ανατολική Ασία. Πολίτες χωρών, που υποχρεούνται να εισάγουν τρόφιμα για να θρέψουν τους πεινασμένους πληθυσμούς τους, ξεσηκώνονται εξαιτίας του υψηλού κόστους διαβίωσης. Οι εύθραυστες δημοκρατίες αισθάνονται την πίεση της επισιτιστικής ανασφάλειας.Τον Ιανουάριο, για παράδειγμα, ο Αφγανός πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι απηύθυνε έκκληση για τη συγκέντρωση 77 εκατομμυρίων δολαρίων ώστε να δοθούν τρόφιμα σε περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια άτομα που βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού λόγω της ανόδου των τιμών. Ο Αφγανός πρόεδρος επέστησε την προσοχή στο ανησυχητικό γεγονός ότι το μέσο νοικοκυριό στο Αφγανιστάν ξοδεύει σήμερα σχεδόν το 45% των εισοδημάτων του σε τρόφιμα, σε σχέση με το 11% το 2006.Αυτό είναι το νέο πρόσωπο της φτώχειας που πλήττει όλο και περισσότερο συνανθρώπούς μας και ιδιαίτερα αυτούς που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.Όταν οι άνθρωποι είναι τόσο φτωχοί, ενώ ο πληθωρισμός διαβρώνει τα ισχνά τους εισοδήματα, συνήθως έχουν δύο επιλογές: είτε αγοράζουν λιγότερα τρόφιμα είτε αγοράζουν τρόφιμα χειρότερης ποιότητας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο: περισσότερη πείνα και λιγότερες πιθανότητες για ένα μέλλον με υγεία. Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης του ΟΗΕ διαπιστώνει ότι οικογένειες που μέχρι τώρα είχαν μια κανονική διατροφή, περιορίζουν σήμερα τα γεύματά τους από τρία σε δύο ή ένα την ημέρα.Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι υψηλές τιμές τροφίμων δεν θα υποχωρήσουν. Μολαταύτα, έχουμε τα μέσα και την τεχνολογία να καταπολεμήσουμε την πείνα και να υλοποιήσουμε τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Αυτό που απαιτείται είναι πολιτική βούληση και πόροι.Πρέπει, πρώτον, να αντιμετωπίσουμε τις επείγουσες ανθρωπιστικές ανάγκες. Φέτος, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα προγραμματίζει την παροχή τροφής σε 73 εκατομμύρια ανθρώπους, μεταξύ των οποίων 3 εκατομμύρια στο Νταρφούρ. Για να γίνει αυτό το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα χρειάζεται 500 εκατομμύρια δολάρια επιπλέον μόνο για να καλύψει την αύξηση του κόστους των τροφίμων. Δεύτερον, πρέπει να ενισχύσουμε τα προγράμματα του ΟΗΕ ώστε με τη σειρά τους να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να αντιμετωπίσουν την πείνα. Πρέπει επίσης να αναπτύξουμε συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για τη μείωση των συνεπειών των φυσικών καταστροφών. Η σχολική σίτιση, με κόστος κάτω των 25 λεπτών την ημέρα, μπορεί να αποτελέσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό εργαλείο.Τρίτον, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις αυξανόμενες συνέπειες των καιρικών φαινομένων στην τοπική γεωργία, καθώς και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, δημιουργώντας συστήματα άμυνας κατά της ξηρασίας και των πλημμυρών.Τέλος, πρέπει να δώσουμε ώθηση στη γεωργική παραγωγή και την αποδοτικότητα της αγοράς. Περίπου το ένα τρίτο της έλλειψης τροφίμων θα μπορούσε να μετριαστεί σε σημαντικό βαθμό μέσω της βελτίωσης των τοπικών γεωργικών δικτύων διανομής και την καλύτερη σύνδεση των μικρών αγροτών με την αγορά. Οι Οργανώσεις του ΟΗΕ, όπως η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας και το Διεθνές Ταμείο Γεωργικής Ανάπτυξης, συνεργάζονται με την Αφρικανική Ένωση και άλλες οργανώσεις για την προώθηση μιας «πράσινης επανάστασης» στην Αφρική, μέσω της εισαγωγής κρίσιμης επιστημονικής γνώσης και τεχνολογίας που προσφέρει μόνιμες λύσεις για την αντιμετώπιση της πείνας.Ωστόσο, αυτό αφορά το μέλλον. Για το εδώ και τώρα, πρέπει να βοηθήσουμε τους πεινασμένους αυτού του κόσμου που πλήττονται από την αύξηση των τιμών των τροφίμων. Αυτό σημαίνει να αναγνωρίσουμε το επείγον της κρίσης και να δράσουμε αμέσως.

Ο Μπαν Κι Μουν είναι γενικός γραμματέας του ΟΗΕ

Μιανμάρ: συνεχίζεται η παροχή επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας

Σε ετοιμότητα 5αμελής ομάδα εθελοντών των Γιατρών του Κόσμου ΕλλάδαςΑθήνα, 8 Μαΐου 2008. Η έλλειψη φαρμάκων, καθαρού, πόσιμου νερού και βασικών τροφίμων απειλούν να αυξήσουν, μέσα στις επόμενες ημέρες, τον αριθμό των θανάτων στη Μιανμάρ, τονίζουν οι Γιατροί του Κόσμου και εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για τους αργούς ρυθμούς παροχής της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας. «Μόνο αν οι αρχές της χώρας συνεργαστούν άμεσα με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις θα καταφέρουμε να προλάβουμε μία ακόμα μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση», επισημαίνει ο Πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου, Μηνάς Βουλγαρίδης. Οι εικόνες που μας μεταφέρουν οι ομάδες των Γιατρών του Κόσμου (γαλλική αντιπροσωπεία) που βρίσκονται στη Μιανμάρ, είναι εικόνες ολοσχερούς καταστροφής, καθώς τα σπίτια, τα οποία είναι κατασκευασμένα από μπαμπού, έχουν παρασυρθεί από τον κυκλώνα ενώ μεγάλες εκτάσεις γης παραμένουν σκεπασμένες από τεράστιες ποσότητες νερού. Οι εκατοντάδες χιλιάδες άστεγοι στοιβάζονται σε υπαίθριους, αυτοσχέδιους καταυλισμούς όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι τραγικές. «Η πρόσβαση σε πόσιμο νερό είναι πρωταρχικής σημασίας», τονίζει ο Μηνάς Βουλγαρίδης. «Αν δεν μας δοθεί η δυνατότητα να ανταποκριθούμε γρήγορα, ο κίνδυνος να ξεσπάσουν επιδημίες, όπως η ελονοσία, είναι προ των πυλών». Ήδη, η έλλειψη καυσίμων στη χώρα έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν οι κάτοικοι να προχωρήσουν στην καύση των νεκρών και να μένουν εκτεθειμένοι στα χωράφια ή να επιπλέουν στον ποταμό. Μία 5μελής ομάδα των Γιατρών του Κόσμου Ελλάδας, αποτελούμενη από τέσσερις γιατρούς και έναν τεχνικό, βρίσκονται σε ετοιμότητα να αναχωρήσουν άμεσα με ανθρωπιστική βοήθεια (σκηνές, κουβέρτες, φάρμακα και άλλα βασικά είδη), αμέσως μόλις τους δοθεί η δυνατότητα να εισέλθουν στη χώρα και εκδοθούν οι βίζες τους από τις αρχές. Οι Γιατροί του Κόσμου (γαλλική αντιπροσωπεία), λειτουργούν ήδη ένα Κέντρο Υγείας στη Ρανγκούν παρέχοντας πρωτοβάθμια περίθαλψη υγείας στα θύματα του κυκλώνα, σε τραυματίες αλλά και σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. Με Κινητές Ιατρικές Μονάδες οι εθελοντές προσεγγίζουν απομονωμένους πληθυσμούς παρέχοντας βασικά είδη διατροφής και επείγουσα ιατρική περίθαλψη. Οι δυσκολίες μετακίνησης παραμένουν, καθώς μεγάλες εκτάσεις έχουν θαφτεί κάτω από τόνους νερού ενώ πολλές γέφυρες έχουν καταστραφεί, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση στους πληθυσμούς. Οι ομάδες, σε μία προσπάθεια να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια σε μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων, κατευθύνονται στη νοτιοδυτική πλευρά της χώρας (στο δέλτα του Ιρραγουάντι), μία περιοχή ορυζώνων με τη μεγαλύτερη παραγωγή ρυζιού στη Μιανμάρ. Ήδη, ένα αεροπλάνο με τόνους επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας περιμένει το «πράσινο φως» των τοπικών αρχών για να προσγειωθεί στη Μιανμάρ Οι Γιατροί του Κόσμου απευθύνουν έκκληση και ζητούν την άμεση συνεργασία των αρχών της Μιανμάρ ώστε να διευκολύνουν και να επιτρέψουν την πρόσβαση της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληγέντες για να αποτραπεί μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση. Παρόντες από το 1995 στη Βιρμανία, οι Γιατροί του Κόσμου (Διεθνές Γραφείο) παρεμβαίνουν στη χώρα με προγράμματα για την καταπολέμηση του AIDS/ΗΙV, κοντά σε τοξικοεξαρτημένους και εκδιδόμενες/ους νέους στην επαρχία του Κασίν και την πρωτεύουσα, Ρανγκούν.

Τα Διοικητικά των Γιατρών του Κόσμου

Με πολύ ανησυχία για το μέλλον των Γιατρών του Κόσμου και παντελής έλλειψη ενημέρωσης από πλευράς του ΔΣ, παρακολουθούμε τις δυσμενείς εξελίξεις των διοικητικών και οικονομικών θεμάτων της οργάνωσης. Σαν δυσμενείς για την οργάνωση εξελίξεις θεωρούμε τα κάτωθι: Α) Την αδυναμία ολοκλήρωσης προγραμμάτων εξωτερικών από την ίδια την οργάνωση και ανάληψη ολοκλήρωσης αυτών από άλλες (Γαλλική και Ισπανική Αντιπροσωπεία του διεθνούς δικτύου των Γιατρών του Κόσμου). Δεν υπάρχει παρόμοιο προηγούμενο στην 17χρονη ιστορία της Ελληνικής Αντιπροσωπείας των Γιατρών του Κόσμου, η ολοκλήρωση προγράμματος να γίνεται από άλλη οργάνωση. Β) Την Προσημείωση περιουσιακών στοιχείων της οργάνωσης και την φημολογούμενη μεθόδευση ξεπουλήματος του κεντρικού κτιρίου της οργάνωσης επί της οδού Σαπφούς και των άλλων ακινήτων της οργάνωσης. Γ) Το νέο κύκλο παραιτήσεων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου (μετά εκείνον του προηγουμένου ) με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα αίτια των παραιτήσεων αυτών, για το κλίμα, το πνεύμα και το ήθος που επικρατεί στο ΔΣ της Οργάνωσης μας. Θα μπορούσαν βεβαίως να αναφερθούν και άλλα σοβαρά θέματα. Αλλά και απλώς το γεγονός της παντελούς έλλειψης πληροφόρησης των μελών, υποδηλώνει τακτική απαξίωσης των μέλών. Πρακτική που δεν αρμόζει σε συλλογική δομή της κοινωνία των πολιτών και παραπέμπει σε ιδιοκτησιακού τύπου αντιλήψεις στο χειρισμό των θεμάτων της οργάνωσης από το προεδρείο του ΔΣ. Η πρακτική αυτή, της αυθαιρεσίας και της μη ενημέρωσης των μελών, είτε σαν νοοτροπία, είτε σαν αντίληψη, είτε τέλος σκόπιμα γιατί «κατι έχουμε να κρύψουμε» , δεν μπορεί να γίνει πλέον αποδεκτή. Η συμμετοχή μας στις συλλογικές διαδικασίες και στην επικείμενη, καταστατικά επιβεβλημένη, Γενική Συνέλευση (πιθανά εντός του Φεβρουαρίου του2008), είναι ιδιαίτερα σημαντική και απαραίτητη στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Οσοι ακόμα ενδιαφερόμαστε για την δημιουργική παρουσία των Γιατρών του Κόσμου στο Ελληνικό και Διεθνή χώρο, Όσοι ακόμα πιστεύουμε στην δυνατότητα ενεργοποίησης των εκατοντάδων μελών και εθελοντών των Γιατρών του Κόσμου για την αναγέννηση της οργάνωσης, Οφείλουμε να συμμετέχουμε μαζικά στις συλλογικές διαδικασίες της οργάνωσης και στην επικείμενη Γενική Συνέλευση.

Οι Γιατροί που γνώριζα...

Τρίτη, 6 Μαΐου 2008 Η «χειμερία νάρκη» στην οποία έχουν πέσει τα τελευταία χρόνια οι Διοικούντες των Γιατρών του Κόσμου μου ξύπνησε μνήμες παλιές. Μνήμες από την δημόσια εικόνα των ΓτΚ, την ευαισθησία, την αγωνία και την αποφασιστικότητα μελών, φίλων και εθελοντών των ΓτΚ. Προετοιμασίες για δράση, προβληματισμοί, διαφωνίες(γιατί όχι) αλλά πάνω από όλα διάλογος, για την αποτελεσματικότερη παρουσία της Οργάνωσης σε κάθε Ανθρωπιστική κρίση. Αυτοί ήταν οι Γιατροί που γνώριζα. Μια ζωντανή ομάδα που συσπειρωνόταν και δρούσε αποφασιστικά σε κάθε κρίση, που είχε όραμα, και ιδανικά. Η «χειμερία νάρκη» των τελευταίων ετών με εκνεύρισε. Μου θύμισε τα συμπαθητικά είδη του ζωικού βασιλείου που πέφτουν σε νάρκη για να επιβιώσουν. Και ρώτησα. Έμαθα για τους Διοικούντες την τελευταία τριετία, για την «αναγκαστική-εθελουσία» αποπομπή όλων των παλαιών στελεχών (τσιφλίκι γαρ του νέου προεδρείου), για το κλείσιμο ξενώνων, για τους «επαγγελματίες» καλά αμειβόμενους «μισθοφόρους». Και φυσικά έμαθα για κάποια κυρία, κάποιους κυρίους, πολλές παραιτήσεις, την αποστολή στο Λίβανο και την ....."αποστολή" στο Β. Ιρακ ( ακούει ο Αλφα TV; ). Τέλος έμαθα για τις δύο «Γενικές» Συνελεύσεις, την παραίτηση (δραπέτευση) της Προέδρου κατά την πρώτη και την απόφαση για τραπεζικό δανεισμό στη δεύτερη υπό τον νέο Πρόεδρο. ( Να ευχηθώ και καλό κουράγιο στο νέο πρόεδρο.) Δεν θα συνεχίσω για το τι άλλο έμαθα. Εξ άλλου, δεν πρέπει να κάνουμε μόνο θόρυβο . Το Δ.Σ. των ΓτΚ αρχίζει να ξυπνάει από την ...;.χειμερία νάρκη των τελευταίων ετών. Μήπως πρέπει να βρεθούμε δίπλα τους ...; ...;.

Κάτι για Αρχή.....

Οι Γιατροί του Κόσμου περνούν μια βαθειά κρίση. Κρίση ταυτότητας και φυσιογνωμίας. Είναι σαφής η αλλοίωση του χαρακτήρα της οργάνωσης. Κρίση κοινωνικής ευαισθησίας και πρακτικών δράσης. Είναι κραυγαλαία η απουσία της οργάνωσης από κοινωνικούς προβληματισμούς. Κρίση διοικητική. Παραιτήσεις επι παραιτήσεων μελών τουΔ.Σ, με τελευταία την παραίτηση της Προέδρου. Κρίση τέλος οικονομική. Είναι γνωστή η απόφαση της Γ.Σ. για τραπεζικό δανισμό πολλών χιλιάδων Ευρο. Αυτά δυστυχώς αποτελούν το παρόν της Οργάνωσης, θα μπορούσαν όμως να αποτελέσουν και την αιτία για το νέο που θα το αντικαταστήσει. Την ΑΝΑΝΕΩΣΗ των ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Το οφείλουμε στην Οργάνωση, το οφείλουμε στην Ελληνική Κοινωνία. Ομάδα Αθήνας, Γιατροί του Κόσμου.